گفتمش بی تو چه می باید کرد؟

عکس رخساره ی ماهش را داد

گفتمش همدم شبهایم کو؟

تاری از زلف سیاهش را داد

وقت رفتن همه را می بوسید

به من از دور نگاهش را داد

یادگاری به همه داد و به من

انتظار سر راهش را داد....